Şimdi çok uzaklarda senden habersiz,
Yıllarım geçti sessiz ve sensiz.
Tükendi ömrüm sükut-u hayal ile aşk-ı derdinden,
Sızladı yüreğim yedi yıl sonra bir kelam ile en derinden.

O yedi yıl ki dolandım durdum divane divane,
Her geçen kuştan seni sordum biçare,
En sonunda buldum seni zahir bir tecellide,
Fakat zaman yok, mekan ırak, gönül dert çekmede.

Dinmez sanırdım bağrımdaki bu alev-i keder,
Derdimin dermanı sabırla tevekkülmüş öğretti kader.
Buldum ben de tesellimi sığınmakta yüce yaradana,
Öyle bir sığınma ki erittim bütün benliğimi bu davada.

Artık dönsende yerin yok bu aciz bedende,
Didelerim ıslatır seccademi uzun gecelerde.
Olmalıyım misal-i ölü masivayı heveste,
Buldum mutlak hürriyeti hakka kölelikte.

Aşık Derdi